H3/4 Old stars Weekendje Berlijn
Dag 1
Er was twee jaar naar uitgekeken, de volgende trip van H3/4. Nu was het al weer zo ver. De organisatie (Johan, Marcel, Gerben en Edwin) had een trip naar Berlijn georganiseerd. Een soort uitwedstrijd xxl.
Vrijdag 11 april werd er om 6.00 uur verzameld bij Kaatman voor. Voor diegene die het niet precies meer wist tussen Tuller en Blokvoort in dus.
Helaas moest Hans K. afzeggen wegens andere verplichtingen. Michel V. en John B., die de vorige editie moesten laten schieten, complementeerden de selectie. Zo werd vertrokken met 14 man. Saillant detail John had zijn oude Sv Harfsen tas afgestoft, deze kon zo te zien nog net een ronde mee. Een aantal spelersvrouwen was bereid gevonden de heren op dit tijdstip op de trein te zetten. Op het Deventer station werd de groepsfoto geschoten en kon het avontuur beginnen. Een toevallig aanwezige conductrice was bereid om de toegangspoortjes alvast te openen. De toch al wat op leeftijd geraakte selectie was zo mooi op tijd op het juiste perron. Om 7.15 uur zat iedereen keurig in de trein. Met een overstap in Hannover en een omleiding bij Magdeburg verliep de reis voorspoedig. Rond 14.15 uur waren we op Haupt Bahnhof Berlin, daar nog even de dagpassen regelen voor het openbaar vervoer aldaar. Op naar het ZOE Hotel Berlin. Niet wetende dat je die pas eerst moet afstempelen, werd de reis naar het hotel zwart afgelegd. In het hotel werden de kamers verdeeld en medegedeeld wie met wie opgescheept zat.
Hierna werd het tijd om wat te bikken. De Hackescher Markt om de hoek gaf keuze genoeg om wat te eten. Een soort cliniclown probeerde ons over te halen om pizza te komen eten, maar we hadden maar een missie: Bier und Fleisch! Dat werd gevonden bij zijn overbuurman. Grote schalen vleeswaren, brood, ander hartig beleg en potten bier sierden de tafel. Nadat alle maar dan ook alles genuttigd was, was het tijd voor de penningmeester om af te rekenen. De schade viel mee, het was er niet duur!
Op naar de rondleiding in de bierbrouwerij Das Lemke. Gelegen onder de bogen van de S- Bahn. Na een hartelijke ontvangsten en uitleg gingen we de brouwerij bekijken. De brouwer ging helemaal op in zijn verhaal, terwijl op een gegeven moment 14 man dacht: “Loat mor uns preuven wat ie al zo brouwt”.
We zouden 5 biertjes proeven, helaas was het een flesje delen met 3 man. Daar ga je niet op de kop van naar buiten. Het laatste flesje bevatte 12% alcohol en stroperig als olie. Na de proeverij was de conclusie dat de brouwsels wat tegenvielen. De man werd bedankt voor bewezen diensten en gezegd dat het lekker was. Twee deuren verderop gingen we eten bij het restaurant van dezelfde eigenaar, ook Das Lemke geheten. De gereserveerde tafel stond klaar, na een korte bestudering van de kaart wilde iedereen Hirsch Gulash. De humorloze ober die de bestelling opnam, beende naar de de keuken en kwam terug met de mededeling dat ze niet zoveel hadden. De menukaarten werden opnieuw uitgedeeld. Welke Duitser is er niet groot mee geworden, Bratwurst und Sauerkraut. Dan maar dat!
Rond 22 uur zat alles achter de knopen en werd het tijd om de Hackescher Markt te verkennen. In een op fooien beluste Berlijnse horeca, werd dit restaurant door de penningmeester ontstoken van een fooi. Gin gulash gin fooi! Al snel werd een Ierse pub gevonden, waar het bier rijkelijk vloeide. Voor sommigen tot in de late uurtjes, wetende dat het ontbijt om half 9 al weer wachtte.
DAG 2
Dag twee al weer van deze trip, de dag van de wedstrijd. Rond half 9 druppelt iedereen binnen bij het ontbijt. Het ziet er heerlijk uit, aan niets ontbreekt het. Na het ontbijt is er voor de liefhebbers de kans om de Fernsehturm te beklimmen, wel is waar met de lift. Berlijn van bovenaf, 203 meter hoog. Heren met hoogte vrees bleven in het hotel.
Rond 11 uur was het tijd om naar het Olympisch Stadion te gaan. Hertha BSC tegen Sv Darmstadt 98.
Met de S-Bahn, nu wel afgestempeld, gingen we onderweg. Zichtbaar niet de enigen, afgeladen vol met Hertha BSC supporters kwamen we daar aan. Na een blauwwitte mars van 10 minuten waren we bij het stadion.
Wat een stadion, zo immens groot. Daterend uit 1932, gebouwd voor de olympische spelen van 1936. De geluidsinstallatie, inclusief de stadionspeaker, klinken nog net alsof de tijd heeft stilgestaan.
Ook binnen is het prachtig, het veld ligt in een kuil. Naar je zitplaats moet je dus naar beneden.
We waren ruim op tijd aanwezig, dus nog tijd voor een biertje. Dat zou ons niet weer gebeuren! Zie verslag 2 jaar geleden.
In de fan zone vroeg een Duitser aan Marcel of we nog een kaart over hadden. En die hadden we toevallig. De deal was snel beklonken, in no time kaart kwijt en een verbouwereerde Marcel achterlatend met 10 euro. Eindelijk een Duitser met humor.
Dik 47000 toeschouwers zagen een gelijk opgaande niet al te hoog staande wedstrijd. Wel wat kansen over en weer. De ruststand was dan ook 0-0.
De rust was helaas te kort, net bier besteld en op het moment van afrekenen een pinstoring. Met het gevolg dat we het doelpunt van Darmstadt vlak na rust misten. Terug op onze zitplaats zagen we hetzelfde spelbeeld. Wel was een verdediger van Darmstadt zo vriendelijk om de 1-1 op het bord te zetten. Waar zo te zien beide partijen wel mee konden leven.
In een mutje volle S-Bahn gingen we weer terug naar het hotel, waar aldaar op het dakterras werd genoten van een biertje . Een enkeling die nog zin had in een wandeling gingen gelijk op zoek naar een restaurant. Die was al gauw gevonden in de buurt.
De wandeling werd voortgezet in ganzenpas om in een uur nog zoveel mogelijk te zien. Om 20 uur was iedereen op tijd in het restaurant. De serveerster toverde snel de menukaarten op tafel. Allerlei lekkernijen op de kaart gleden onder onze ogen door. Nadat iedereen zijn keuze had gemaakt, werd de maaltijd verrassend snel geserveerd. Het smaakte zeer goed en werd in rap tempo naar binnen gewerkt. Gerard was zo enthousiast dat hij zich in verslikte. Rood aangelopen, hoestend en proestend wist hijzelf met een soort goochelaars act een sliert vet van zo’n 15 cm uit zijn keel te trekken. Na bekomen te zijn van de schrik waren de grappen niet van de lucht. Van Gerard Klok tot Tita Koldeweij.
Rond 22 uur gingen we weer terug naar de Hackescher Markt. Hier pakten we eerst een terrasje, Wat overigens de gehele selectie naderhand een loopneus opleverde. De avond eindigde weer in de Ierse Pub. Zo tegen het einde kwamen we in gesprek met twee Aziatische animeerdames. Die werden door deze oud voetballers als magneten aangetrokken natuurlijk. Na een opmerking over losse knoopjes van de blouse van een van de dames ging alles even open. De heren die al op de hotelkamer waren, hebben overigens niks gemist. Wederom een korte nacht voor sommige heren.
Ontbijt wederom om 8.30 uur!
Dag 3
De laatste dag alweer in Berlijn, wederom slaperige koppies aan het ontbijt. Vandaag staat nog een fietstocht door Berlijn op het programma. Om 11 uur moeten we daar aanwezig zijn. Op onze wandeltocht daar naar toe maakten we ook kennis met de armoede onder sommige Berlijners. De vele zwervers onder bruggen of op bankjes lieten zien dat wij het zo slecht nog niet hebben.
Onze gids Marieke, een Nederlandse die 12 jaar geleden naar Berlijn was vertrokken, gaf ons een prachtige fietstocht langs historische plekken in Berlijn.
Een laatste restje van de Berlijnse muur, Checkpoint Charley, Rijksdag, Brandenburger Tor, Holocaust Monument en waar de bunker van wijlen A.H. stond. Alleen een info bord markeert nog deze plek. Het is nu een anonieme parkeerplaats.
In een lang lint fietsen we achter onze akela aan, met de waarschuwing ons aan de verkeersregels te houden. Polizei op mtb’s houden het veelal toeristische fietsverkeer in de gaten en de boetes zijn niet mals. Rond 13 uur is de fietstocht ten einde en werd Marieke bedankt voor de fantastische fietstocht en de daarbij bijbehorende tekst en uitleg van de geschiedenis van de dingen waar we langs kwamen.
Nog eenmaal de wandeltocht terug naar het hotel om de tassen op te halen. Onderweg pakten we nog even een terrasje voor een biertje. Bij het afrekenen vroeg de ober of er 10% fooi bij op mocht zetten. Met een nein van de penningmeester sprong de beste man bijna uit zijn vel. Obers die vragen worden overgeslagen!
Om 15.15 uur stonden we weer op Berlin Haupt Bahnhof. Er was enige onduidelijkheid welke trein we hebben moesten. Na enige navraag moesten we de trein naar Hannover hebben, op zich logisch.
Enkele zeikers moesten nog serieus rennen om op tijd aan boord te zijn. Al snel bleek dat onze zitplaatsen op onze tickets ook niet meer klopten en moesten we van de conducteur maar een andere vrije plek zoeken. Dus waren de zitplaatsen een soort van dubbel geboekt. Richting Hannover stond de trein twee maal stil. Een trein op hetzelfde baanvak vanaf de andere zijde was eenmaal het probleem. Dan is even wachten niet zo erg.
In Hannover moesten we nog een keer overstappen. Op perron 12 moesten we een half uur wachten op de trein richting Münster. Ineens werd dat perron 13 net aan de overzijde van het spoor, dat werd rennen want de trein reed al binnen. Met z’n allen in de restauratiewagon waar de stoelen neutraal zijn. Slim bedacht dus!
Wachten, wachten en nog eens wachten. Dan het bericht dat er wegens personeelstekort geen machinist is en als er een gevonden is die niet verder dan Münster gaat. Zo tegen kwart over 9 ging het verder. Rond 23 uur belanden we in Münster, daar stond zowaar nog een boemeltje richting Enschede.
Om 00.30 waren we in Enschede, met 3 taxi’s werd het nog ontbrekende stuk van onze reis afgelegd. Rowdy’s vrouw Ilse zorgde ervoor dat de Larense delegatie weer thuis kwam.
Zo rond half 2 was iedereen weer thuis van een prachtig weekend Berlijn.
Nieuwe plannen voor over 2 jaar liggen al weer in het verschiet
Groeten, Peter, Wim, Jan, Gerard, Klaas, Dick ,John, Rowdy.
Gerben, Johan, Marcel, Michel, Henk en Edwin.
Hieronder de foto's
klik op de eerste voor een volledig beeld
